Wąż mleczny – co warto wiedzieć na temat tego węża?

Jednym z bardziej ciekawych gatunków węży jest wąż mleczny, którego już sama nazwa nasuwa wiele pytań. Nazwa tego węża pochodzi z dawnego przekonania jakoby wąż ten miał ssać wymiona krowy w celu napicia się mleka. Przekonanie to jest oczywiście całkowicie błędne. Wąż nie ma nawet fizycznej możliwości aby ssać. Prawdopodobnie do powstania takiego przekonania doszło z powodu częstego odnajdywania tych węży w pobliżu obór, w których na ogół trzymano właśnie krowy. Węże te upodobały sobie te miejsca nie dlatego, że ssały krowy, ale dlatego, że było tam chłodno oraz panowały doskonałe warunki do polowania.

Występowanie

            Węże mleczne spotykane są jedynie na kontynencie amerykańskim. Można spotkać je na terenach, które ciągną się od Ekwadoru aż do Kanady. Nie spotkamy tego węża na terenach, które położone są powyżej tysiąca metrów nad poziomem morza. Zasięg występowania tego węża obejmuje blisko sześć tysięcy kilometrów.

Wygląd

            Węże mleczne wyróżniają się przede wszystkim przepiękną barwą, która sprawia, że są niezwykle podobne do węży koralowych, które potocznie nazywane są koralówkami. Na ciele węża mlecznego można dostrzec czerwone oraz białe pierścienie. Łuski, które tworzą pierścienie białe posiadają niewielkie, czasem trudne do dostrzeżenia czarne zakończenia. Zakończeń takich nie dostrzeżemy w przypadku pierścieni czerwonych. Pierścienie czerwone są mniej więcej o dwie łuski szersze od pierścieni białych. Wszystkie pierścienie otaczają całe ciało węża. Głowa węża mlecznego dość słabo odróżnia się od reszty ciała.

wąż
Zdjęcie poglądowe – nie prezentuje opisanego węża.

Podgatunki

            Wąż mleczny nie jest gatunkiem jednolitym. Wskazać można co najmniej kilkanaście podgatunków tego węża, którego nazwy łacińskie nie mają jednak jasnego polskiego odpowiednika. Wśród podgatunków wymienić warto chociażby:

  • t. abnorma,
  • t. campbelli,
  • t. multistrata,
  • t. smithi,
  • t. elapsoides,
  • t. triangulum,
  • t. stuarti,
  • t. blanchardi.

Korzyści z ubarwienia

            Wydaje się, że barwa węża mlecznego nie jest przypadkowa. Wąż mleczny jest wężem niejadowitym. Swoim wyglądem przypomina jednak jadowitego węża koralowego, który jest wężem niezwykle niebezpiecznym. Węże koralowe zasiedlają te same tereny, które zasiedla wąż mleczny. Upodabniając się ubarwieniem to węża koralowego wąż mleczny unika ataków drapieżników, które w obawie przed śmiertelnym pokąsaniem nie atakują go. Zjawisko to określane jest przez biologów jaki mimikra. Te dwa gatunki węża można jednak w prosty sposób odróżnić. W przypadku węży koralowych czerwone pierścienie stykają się bezpośrednio z pierścieniami białymi. U węży mlecznych czerwone pierścienie przylegają do cienkich pierścieni w kolorze czarnym, które to dopiero stykają się z jasnymi pierścieniami.

Tryb życia

            Węże mleczne są najbardziej aktywne nocą. To właśnie o tej porze wychodzą ze swoich kryjówek i ruszają na łowy. Można je spotkać także po deszczu oraz w dni, w które nie dostrzeżemy na niebie słońca. Dni pogodne węże mleczne spędzają w mokrych, wilgotnych norach, które stanowią dla nich idealne schronienie.

wąż
Zdjęcie poglądowe – nie prezentuje opisanego węża.

Hodowla

            Węże mleczne bardzo chętnie wybierane są przez hodowców. Można je z powodzeniem hodować w warunkach domowych. Trzeba im tylko zapewnić odpowiednie warunki panujące w terrarium. Na dnie umieszczamy piasek, który mieszamy razem z torfem. Koniecznie muszą w terrarium znaleźć się fragmenty kory, kamienie oraz korzenie. Wąż chętnie skorzysta z nich w celu ukrycia się. Nie można zapomnieć także o wstawieniu do terrarium miski z wodą. Węże mleczne nie wspinają się. W związku z tym zbędne jest umieszczanie w terrarium takich gałęzi, po których wąż mógłby się wspinać. Warto pamiętać także o tym aby terrarium dla węża mlecznego było dość obszerne. Tylko bowiem w takim wąż ten będzie się dobrze czuł. Temperatura w terrarium nie powinna spadać poniżej dwudziestu pięciu stopni. Jednocześnie nie powinna przekraczać trzydziestu dwóch stopni. Jedynie podczas nocy może wynosić dwadzieścia dwa stopnie. Nie może jednak spaść poniżej tej wartości. Wilgotność powinna się wahać między pięćdziesiąt a siedemdziesiąt procent.